•
گاهی بدست آوردن در رها کردن است!
و رها کردن سخت است!
به یاد بیاور،
بندِ نافی را که لحظه ی تولدت
باید قطع می شد!
به خودت یادآوری کن:
در هر پایان، آغازی نهفته ست.
آرام بگیر و از بندِ ناف ها رها شو! 💫
🍂
آدمها را مهم نکنید،
همانطور که زیرشان را خط میکشید، به آنها نشان دهید که بلدید دورشان را هم خط بکشید،
آدم ها که مهم شوند دیگر به چشمشان ریز میرسید،
به آنها یادآوری کنید که این خود ِشما بودید که آنها را واردِ عرصه کرده اید، تا خودکارهای قرمزتان
جوهر دارند، شروع کنید خیلی ها را باید پر رنگ تر خط بزنید!
وقتی دست از پیام دادن به بعضی آدما برمیداری، تازه میفهمی این تو بودی که داشتی اون رابطه رو نگه میداشتی. وقتی توی رابطهت یکم سرد میشی و یا به شوخی قهر میکنی که ببینی طرفت چیکار میکنه، و اون بجای اینکه بگرده دنبال دلیل ناراحتیت، ولت میکنه میره دنبال خوشگذرونیش، تازه میفهمی تنها آدمی که اون رابطه رو نگه میداشته خودت بودی پس. وقتی یه مدت میری توو لاک خودت و هیچ خبری از اون آدمایِ به ظاهر دوست و رفیق نمیشه، تازه میفهمی اونا رفیقای واقعی تو نبودن، که اگر بودن، باید یه خبری ازت میگرفتن. وقتی میرسی به یه جایی که هر چقدر داری دست و پا میزنی بخاطر نگه داشتن و موندن یه نفر توی زندگیت، و همونقدر اون آدم بیخیالی میکنه، تازه میفهمی انقدری که تو به بودن و موندنِ با اون آدم مشتاق و علاقهمند هستی، اون نیست. یه وقتایی میرسی به جایی که تازه میفهمی انقدری که تو ترسِ از دست دادن بعضیارو داشتی، اونا اصلا اونقدرا هم بهت اهمیت نمیدادن. دنیا برات جای دلگیری میشه وقتی بفهمی این همه مدت فکر میکردی اونا هم همونقدر دوستت دارن که تو دوستشون داشتی و داری.
وقتی بهت پیام میده "خوبی؟" نگو "ممنون."، بگو خوبم تو چطوری؟. وقتی بهت زنگ میزنه، خودتو به بیخیالی نزن که جواب زنگشو ندی. وقتی بهت میگه فلان ساعت بیا فلان جا ببینمت، اگر امکانش برات بود که بتونی بری، نپیچونش، نگو کار دارم، نگو نمیتونم، نگو نمیذارن بیام. وقتی به هر دلیل از رابطهای که هستی خسته شدی، به حدی فهم و شعور داشته باش که اگر نیاز به تموم کردن رابطه هم بود، بتونی به بهترین نحوِ ممکن اینکارو بکنی. فکر نکن با کارای مسخره و زنندهای که از خودت نشون میدی، طرفت یهو ولت میکنه و میگه باشه، تمومِ. نه، نهتنها طرفت بیخیالت نمیشه، بلکه بیشتر سعی میکنه بهت نزدیک بشه، چون وقتی تو داری به تموم کردنِ رابطه فکر میکنی، اون با خودش میگه؛ "یعنی من چیکار کردم که داره باهام اینطوری رفتار میکنه؟". وقتی دیگه نمیخوای با طرفت رابطهت رو ادامه بدی، به این فکر کن، این آدم همون آدمیِ که روزِ اول میخواستی هر کاری کنی تا قبولت کنه، تورو ببینه و تورو دوست داشته باشه. پس تا دقیقهیِ آخر احترامش رو نگه دار. باهاش مثل روز اولی که آشنا شدین رفتار کن. حتی اگر میخواستی باهاش رابطهت رو تموم کنی، با رفتارت کاری نکن که توی ذهنش یه آدمِ بیارزش به یاد بمونی.
ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم
دل بیمار شد از دست رفیقان مددی
تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم
آن که بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفت
بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم
خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاست
تا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم
مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نه
کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم
سایه طایر کم حوصله کاری نکند
طلب از سایه میمون همایی بکنیم
دلم از پرده بشد حافظ خوشگوی کجاست
تا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم
دوست داشتن كسی كه دوستت نداره، مثل
منتظر موندن واسه كشتی
توی فرودگاهه.
❣واقعا مشکل خیلی از ما انسانها این است که:
همانقدر که مسخره می کنیم احترام نمیگذاریم
همانقدر که اشتباه میکنیم تفکر نمیکنیم
همانقدر که عیب میبینیم برطرف نمیکنیم
همانقدر که از رونق می اندازیم رونق نمیبخشیم
همانقدر که کینه به دل می گیریم محبت نمیکنیم
همانقدر که حرف میزنیم عمل نمیکنیم
همانقدر که می گریانیم شاد نمیکنیم
همانقدر که ویران میکنیم آباد نمیکنیم
همانقدر که کهنه میکنیم تازگی نمیبخشیم
همانقدر که دور میشویم نزدیک نمیکنیم
همانقدر که آلوده میکنیم پاک نمیکنیم
از نظر ما همیشه دیگران مقصرند و ما گناه نمیکنیم!
شمعي ك روشني نداشت خاموش كن
ياري ك محبت نداشت فراموش كن
بنظرم همهی ما باید یه آدمیو تو زندگیمون داشته باشیم تحت عنوان “نقطهی امن”، که راحت هر چی تو مغزمون میگذره رو پیشِش به زبون بیاریم تا یکم از حجم سنگینی فکرامون کم شه و خب بعدشم از حرف زدن و اعتماد کردنمون پشیمون نشیم:)
🍂
اگر بخواهی به هر چیزی که به تو گفته میشود واکنشی عاطفی نشان بدهی، به رنج بردن ادامه خواهی داد.
قدرت حقیقی در عقب رفتن و مشاهدهگر بودن است. قدرت در خودداری است. اگر اجازه بدهی کلماتِ دیگران تو را کنترل کند، هرچیز دیگری هم تو را زیر سلطه خواهد گرفت. نفس بکش و بگذار بگذرد.
🍂
همدیگر را پیر نکنیم
باور کنید تک تک آدمها زخمی اند.
هرکس درد خودش را دارد،
دغدغه و مشغله خودش را دارد.
باور کنید ذهنها خسته اند،
قلبها زخمی اند، زبانها بسته اند.
برای دیگران آرزو کنیم
بهترینها را، راحتی را.
یاری کنیم همدیگر را تا زندگی
برایمان لذتبخش شود.
آدمها آرام آرام پیر نمیشوند.
آدمها در یک لحظه با یک تلفن،
با یک جمله، یک نگاه، یک اتفاق،
یک نیامدن، یک دیر رسیدن،
یک باید برویم
و با یک تمام کنیم پیر میشوند.
آدمها را لحظه ها پیر نمیکنند.
آدم را آدم ها پیر میکنند.
سعی کنیم هوای دل همدیگر را
بیشتر داشته باشیم
آدمی خسته میشود گاهی؛
از رکود، عادت، تکرار، تکرار، تکرار...
دور خودش پیله میتند و تقلا میکند که پروانه شود. تقلا میکند بالهایی به بلندای آرزوهاش داشته باشد و در آبیترین و بکرترین و پر نور ترین ارتفاعات دستنیافتنی آسمان پرواز کند.
آدمی توی پیله است گاهی و حوصلهی حرفهای معمولی و اتفاقات معمولی و داستانهای معمولی را ندارد.
آدمی توی پیله است گاهی و از هرچه حوالیاش میگذرد دور میماند و درک نمیکند آدمها چه میگویند و چرا برای مسائل پیشپا افتاده زمان میگذارند و چرا برای اتفاقات بیارزش، غمگین میشوند و چطور حوصله دارند اشتباهات و خطاهای دیگران را تحلیل کنند!
آدمی توی پیله است گاهی و نمیتواند مانند همیشه ذوق کند و مانند همیشه غمگین شود و مانند همیشه روی جزئیات و حرفها و اتفاقات و رفتارها دقیق باشد.
دلگیر نشوید از سکوت و انزوای آدمی که دور خودش پیلهای کشیده و مجبور است برای زنده ماندنش، پروانه شود.
بعضۍ آدما عین
خورشیدن بہ بودنشون
بہ مهربونیاشون
عادت مۍڪنیم و
فقط وقتۍ بہ یادشون
میفتیم و جاۍ خالیشون
حس میشه
ڪہ دیگہ غروب ڪردن.
قدر بدانیم باهم بودن ها
را ....قبل دیرشدن
هيچ وقت براي اثبات خودت توضيحي نده ؛
دوستت به همچون توضيحي نياز ندارد
و دشمنت آن را باور ندارد!!!
اگه باهاتون حرف نزدم یا سراغتونو نگرفتم؛نذارید پای اینکه مشغله فکری دارم و فراموشتون کردم ! احتمالا دیدم سرتون با بقیهگرمه شمارو برای همیشه با اونتنها گذاشتم.
