واسه کسی قهر کنین که طاقت یه لحظه قهرتونم نداره...
نه کسی که مُرده و زندت براش فرقی نداره ....
هیچ نیمهیِ گمشدهای وجود ندارد!!
تنها چیزی که وجود دارد تکههایی از زمان است که در آنها، ما با کسی حال خوشی داریم؛ حالا ممکن است سه دقیقه باشد، دو روز، پنج سال یا همهی عمر …
تو حرف مرا اشتباه فهمیدی
فکر کنم تو خیلی حساسی
تقصیر من نیست تو اشتباه برداشت کردی
متاسفم اما...
فقط به خاطر خودت میگم
اگه تو درست شی یا... منم عذرخواهی میکنم
«هر کجا فهمیدی در موردت حرفای بیخود میزنن و قضاوتت میکنن، به جای عصبانی شدن، برای رنجی که اونا میکشن، آرزوی بهبودی کن! خیلی از اونا دنبال خوشبختی خودشون نیستن! فقط میخوان با دیدن رنج دیگران،کمی کمتر رنج ببرن!!»
«هر کجا فهمیدی در موردت حرفای بیخود میزنن و قضاوتت میکنن، به جای عصبانی شدن، برای رنجی که اونا میکشن، آرزوی بهبودی کن! خیلی از اونا دنبال خوشبختی خودشون نیستن! فقط میخوان با دیدن رنج دیگران،کمی کمتر رنج ببرن!!»
هیچ چیز قشنگ تر از وقتی که به خودت ثابت میکنی چقدر قوی هستی، نیست!
من ياد گرفتم که به جای ناراحت بودن توضیح دادن دلیل آوردن و بحث کردن با آدمایی که میخوان از زندگیم برن یک بار برای آخرین بار بغلشون کنم و بگم:
ممنون بابت خاطرههای خوب و بدی که برام ساختی وقتی كه باهام گذروندی و چیزای مختلفی که بهم یاد دادی.
بعدم با لبخند براشون دست تکون بدم و بگم:
"به سلامت"
چون زندگی بهم ثابت كرده كه آدما اگر بخوان بمونن حتی اگر هزار تا دلیل برای رفتن داشته باشن بهانه واسه موندن رو پیدا میکنن...
♡
کلا رفتارای افراطی، همیشه واسه من یه نفر شک برانگیز بوده،
افراطی ابراز علاقه کردن، تهش رسیده به دروغ،
افراطی به نمایش گذاشتن جزئیات زندگی و رابطه، تهش وصل شده به کمبود،
افراطی نزدیک شدن با افراطی دوری کردن از آدما، تهش وصل شده به ترس،
افراطی ادعای خوشبختی کردن با افراطی احساس بدبختی کردن، تهش وصل شده به غیرواقعی بودن!
به رفتارای افراطی آدما شک کنید، چه خوب، چه بد، زیاده روی همیشه ترسناکه، همیشه!
اعتماد به حرف های قشنگ
بدون پشتوانه مثل آویختن
به طنابی پوسیدست..
یاد میگیری:
نزدیکترین ها به تو ...گاهی
میتوانند دورترین ها باشند
یاد میگیری :
دیوار خوب است
سایه درخت مطلوب است
اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست!
دو نفر رو هيچ وقت نپيچون :
اوني ك پيچوندنو يادت داده
اوني ك بهت اعتماد كرده!!!
کارما میگه: بهتره که تنها باشی تا اینکه با آدمایی احاطه شده باشی که باتوجه به نیازهاشون یاد تو میفتن.
