چشمان بارانی

مرد بي‌خرد، هر اندازه هم توانگر باشد، هرگز نمي‌تواند در درون خود، آسايش و آرامشي ايجاد كند.((افلاطون)) 

به راستي، اميد است كه دل بي‌آرام انسان را به آرامگاه آسايش هدايت مي‌كند.((پيندار)) 

برابري و دادگري به اين چَم است كه شخص، دِيني را كه به ديگران دارد ادا كند.((سيمونيدس)) 

هر كس در نگهباني چيزي مهارت داشته باشد، در دزديدن آن هم ماهر خواهد بود.((افلاطون)) 

اگر به شخصي زيان رسانيم، آن شخص از جنبه‌ي ويژگي‌هاي انساني پايين مي‌آيد و به بيان ديگر، از كمالات بشري او كاسته مي‌شود.((افلاطون))

هر گاه به مردم بدي كنيم، بيشتر بر تباهي آنها مي‌افزاييم.((افلاطون))

بدي كردن، خواه با دوست و خواه با ديگران، كار آدم دادگر نيست؛ بلكه كار شخص ستمگر است.((افلاطون))

اگر ما در جستجوي طلا بوديم، هرگز نمي‌گذاشتيم كه زمانمان به پاس‌داشت آداب و تعارفات از دست برود.((افلاطون))

چه جريمه‌اي بهتر و مناسب‌تر از آن است كه به نادانان مي‌دهند؛ يعني اينكه از آنان درس مي‌گيرند.((افلاطون))

من تا آنجا كه مي‌توان، حق‌شناسي مي‌كنم، ولي چون پول ندارم، جز ستايش، كاري از دستم برنمي‌آيد.((سقراط))