چشمان بارانی

رفته تصویرت ولی با من صدایت مانده است
مثل لک قاب بر دیوار جایت مانده است

من دلم دریاست، موسی باش! حتی برنگرد
تا نبینی بر تن من رد پایت مانده است

عشق آن روزی که ما را آشنا میی کرد گفت
کاش فردا هم ببینی آشنایت مانده است!
.
ماهی و افسوس با هر برکه قسمت می کنی
خاطراتی را که از دریا برایت مانده است
.
"کی تو را از یاد خواهم برد؟" گفتم؛ عشق گفت
بی نهایت، بی نهایت، بی نهایت مانده است