چشمان بارانی

تا دوستت دارم، سعی کن دوستم داشته باشی و قدرِ دوست داشتنم رو بدونی. تا دارم روی کارات حساسیت نشون میدم و خودمو به در و دیوار میزنم که بهت بفهمونم حسی که اسمش حسودیِ، فقط و فقط از دوست داشتنِ بیش از اندازه‌ت هستش، قدرمو بدون. تا بهت اهمیت میدم، برات ارزش قائل میشم، واسه خوشحال کردنت حاضرم دست به هرکاری بزنم، قدرم رو بدون. تا از کارهایی که برات کردم و میکنم پشیمون نشدم، قدرِ حسِ نابی که نسبت بهت دارم رو بدون. تا برات بدو بدو میکنم، تا چشم روی کارایِ کم و زیادت میبندم، قدرِ عشق و علاقه‌ای که نسبت بهت دارم رو بدون. تا زمانی که سعی به نگه داشتنت دارم و میخوام که بهت بفهمونم هیچکس نمیتونه مثل من عاشقت باشه و برات حتی از خودش بگذره، قدرمو بدون. تا دیر نشده و تا دوستت دارم، سعی کن قدرِ دوست داشتنمو بدونی و دوستم داشته باشی. سعی کن تا دیر نشده راهِ درست رو پیدا کنی. سعی کن نرسی به وقتی که چشماتو باز کنی ببینی خیلی وقته از چشمِ منی که همه‌یِ کاراش که شاید حتی از نظر تو مسخره بود، ولی در واقع از دوست‌داشتنِ بیش از حد بود، افتادی. سعی کن تا هستم باشی. تا حواسم بهت هست حواست بهم باشه. چون اگه خلافِ همه اینا بهم ثابت بشه، دیگه هیچوقت ذره‌ای از توجهات و احساسات و علایقِ منو به دست نمیاری. تا هستم، سعی کن خودتو برسونی و باشی. زمانش که بگذره، بودنت و اومدنت دیگه به هیچ دردی نمیخوره.