چشمان بارانی

درست لب صخره ایستادم. شاید تو زندگی را به تنهایی تجربه می‌کنی، می‌توانی هر چقدر دوست داری به یک آدم دیگر نزدیک شوی، ولی همیشه بخشی از خودت و وجودت هست که غیر قابل ارتباط است، تنها می‌میری، تجربه مختص خودت است، شاید چند تماشاگر داشته باشی که دوستت داشته باشند، ولی انزوایت از تولد تا مرگ رسوخ‌ناپذیر است.

اگر مرگ همان تنهایی باشد منتها برای ابد چه؟ تنهایي بی‌ رحم، ابدی و بی امکان ارتباط. ما نمی‌دانیم مرگ چیست. شاید همین باشد.


📕 #جزء_از_کل
✍ #استیو_تولتز