چشمان بارانی

                                                      که دگر نه شوق خورشید و نه مهر ماه دارد

مکنید درد مندان ،گله از شب جدائی

                                                    که من این صباح روشن زشب سیاه دارم

 که نه روی خوب دیدن گنه است پیش سعدی

                                                    تو گمان  نیک بردی  که من این گناه دارم