چشمان بارانی

امروز صبح که بیدار شدم، توی مغزم آهنگ «بی‌خیال» قمیشی پلی شد...

نمی‌دانم چرا، ولی انگار مغز خودش دی‌جی شده بود و بدون اینکه از من اجازه بگیرد، تصمیم گرفته بود با همین آهنگ روزم را شروع کند.

با خودم گفتم: «باشه... امروز بی‌خیال.»

آماده شدم که برم سر کار.

البته نه از اون «بی‌خیال»ها که دیر برسی و بعد به رئیس بگی: «قمیشی گفته بود!»

از اون بی‌خیالی‌هایی که اگه یکی جواب سلامتو نداد، تا شب هزار سناریو نسازی.

اگه ترافیک شد، با فرمون دعوا نکنی.

اگه یه نفر اخم کرد، فکر نکنی دنیا علیه تو جلسه گذاشته.

گاهی کل آرامش آدم، فقط به همین یک کلمه بستگی داره...

بی‌خیال.

نه از روی بی‌تفاوتی...

از روی اینکه بعضی چیزها، ارزش خراب کردن حال یک روز قشنگ را ندارند.