آرام باش ....! هیچ چیز ارزش این همه دلهره را ندارد ....!
یه روز گفت...
ـ هنوز منتظری؟
+ نه... فقط هنوز نرفتم.
ـ فرقش چیه؟
+ انتظار، وقتی طولانی بشه، کمکم اسمش عوض میشه.
اولش شوقه...
بعد میشه صبر...
بعد عادت...
و آخرش فقط سکوت.
ـ یعنی انتظار، آدم رو عوض میکنه؟
+ نه...
انتظار، آدم رو لو میده.
نشون میده تا کجاش حاضری بایستی، و از کجاش به بعد، دیگه دلت نمیخواد همون آدم قبلی باشی.
ـ پس اون شوق اول چی شد؟
+ همونجایی موند که قرار بود یکی زودتر از اینها برسه.
ـ ناراحتی؟
+ نه...
فقط دیگه برای بعضی چیزها مثل قبل ذوق نمیکنم.
ـ یعنی سرد شدی؟
+ نه...
فقط یاد گرفتم همهی درها ارزش ایستادن پشتشون رو ندارن.
ـ پس اگر یه روز همون اتفاق بیفته چی؟
+ شاید لبخند بزنم...
اما دیگه مثل روز اول نمیدوم.
بعضی انتظارها،
به جای اینکه آدم را به مقصد برسونن،
فقط راه رفتنش را عوض میکنن.