ساده گرفتن، ساده بودن نیست
گاهی بعضی رفتارها را میبینیم...
حرفهایی را میشنویم...
یا حتی چیزهایی را میفهمیم که شاید هیچوقت دربارهشان حرفی نزنیم.
نه به این خاطر که متوجه نشدهایم...
بلکه چون تصمیم گرفتهایم هر موضوعی، ارزشِ واکنش نشان دادن ندارد.
بعضیها فکر میکنند اگر کسی چیزی نگفت،
حتماً نفهمیده است.
در حالی که گاهی سکوت،
از فهمیدن میآید؛
نه از نفهمیدن.
آدم با گذشت زمان یاد میگیرد که قرار نیست برای هر سوءتفاهمی توضیح بدهد،
برای هر رفتاری دلخور شود،
یا برای هر حرفی جوابی داشته باشد.
آرامش، گاهی یعنی انتخاب کنی از کنار بعضی چیزها عبور کنی...
نه از روی بیتفاوتی،
نه از روی سادگی...
فقط چون میدانی آرامشِ امروزت،
ارزشمندتر از درگیر شدن با هر ماجرایی است.
شاید ساده بگیریم...
اما این، هرگز به معنی ساده بودن نیست.
+ چهارشنبه بیست و چهارم تیر ۱۴۰۵ | 10:13 | اِم
|
