چشمان بارانی

نیکنامی نباشد، از ره عُجب
خِنگ آز و هوس همی راندن

‏روز دعوی، چو طبل بانگ زدن
وقت کوشش، زکار واماندن

‏خستگان را زطعنه، جان خستن
دلِ خلقِ خدایْ رنجاندن

‏خود، سلیمان شدن بهثروت‌وجاه
دیگران را ز دیو ترساندن

‏با درافتادگان، ستم کردن
زهر را جای شهد نوشاندن

‏اندر امّید خوشه‌ی هوسی
هرکجا خرمنی است، سوزاندن

‏گمرهان را رفیق ره بودن
سر زفرمان عقل پیچاندن

‏عیب پنهان دیگران گفتن
عیب پیدای خویش پوشاندن

‏بهر یک مشت آرد، بر سر خلق
آسیاب چون زمانه گرداندن

‏گویمت شرط نیکنامی چیست
زانکه این نکته بایدت خواندن

‏خاری از پای عاجزی کندن
گردی از دامنی بیفشاندن


برگرفته از كتاب:
اعتصامي، پروين؛ ديوان پروين اعتصامي

به هيچ دسته كليدي اعتماد نكنيد بلكه كليد سازي را فرا بگيريد.((آنتوني رابينز))

اعتبار، درست مثل شهرت است؛ سخت و دير به دست مي آيد، آسان و زود از دست مي رود.((بودا))

بزرگترين توانايي، قابل اعتماد بودن است.((كورت برگ وال))

اگر اراده كنيد و پايداري داشته باشيد، بي شك موفق خواهيد شد.((رالف والدو امرسون))

خود را باور كنيد، تا همه ي جهان هستي شما را باور كند.((آزمنديان))

نيروي «دوباره برخاستن» و آغاز كردن را در خود بيافزاييد. به ياد داشته باشيد كه آخرين كليد باقي مانده، شايد گشاينده ي قفل در باشد.((راكفلر))

توانگران پيش از آنكه به اهداف خود برسند، در آينه ي دل، خود را توانگر ديده اند.((استيون اپيبرگ))

رسيدن به صدها آرزو در آن واحد امكان پذير نيست. كسي كه همه ي راه ها را مي جويد، همه را از دست مي دهد.((مثل ايرلندي))

اعتقادي كه به زور به دست بيايد، ارزشي ندارد.((ارسطو))

فصيح ترين زبان، عمل است.((ويليام شكسپير))

وقتي خودخواهي يك فرد به صورت قانون در آمد، فانوس برداريد و در روز روشن به دنبال عدالت و انسانيت بگرديد.((؟))

اخلاق، چيز ساخته شده و حاضر آماده اي نيست، بلكه ذره ذره و روز به روز، خلق و ايجاد مي گردد.((ارناليل))

چه بسا چيزهايي كه ديروز براي آنها كف مي زديم، ولي امروز نسبت به آنها اظهار نفرت مي كنيم.((؟))

کسي كه حفظ جان را مقدم بر آزادي بداند، لياقت آزادي را ندارد.((بنجامين فرانكلين))

وقتي نهال آزادي ريشه گرفت، به سرعت رشد و نمو مي كند.((جورج واشنگتن))

هرچه قفس تنگتر باشد، آزادي شيرين تر به نظر مي رسد!((مثل آلماني))

در جهان، روشنايي هايي وجود دارد كه در عميق ترين ظلمات نهانند.((گاندي))

بهترين نشانه ترقي يك ملت، آزادي گفتار است.((عبدالرحمن فرامرزي))

آبادي يك كشور از روي ميزان آزاديش سنجيده مي شود، نه از روي حاصلخيزيش.((شارل دو مونتسكيو))

بزرگترين ثروت يک ملت، آزادي است.((اُرد بزرگ))

به گمان من انسان براي موفقيت در زندگاني بايد بتواند در چهار زمينه استاد شود : مناسبات، تداركات، نگرش و رهبري.((جان ماكسول))

مردم هميشه خواهان كتابهاي كوچكي هستند كه بتوانند در يك نشست و برخاست آنها را بخوانند.((مايك هايت))

مسئله اين نيست كه بر ديگران اثر مي گذاريم يا نه، بلكه آنچه اهميت دارد چگونگي اثرگذاري است.((جان ماكسول))

كساني موفق مي شوند و گُل مي كنند كه در تغييرپذيري، استاد باشند.((روزابث موس كانتر))

دانش يعني قدرت.((فرانسيس بيكن))

موفقيت، كم و بيش در دسترس همه هست، اما دامنه توفيق در زندگاني شخص، بدون توان رهبري محدود است.((جان ماكسول))

توان رهبري آميزه اي از مهارتهاي گوناگون است كه كمابيش مي توان همه آنها را آموخت و اصلاح كرد.((جان ماكسول))

به بيشتر هدفهاي بزرگ نمي رسيم، زيرا ابتدا به كارهاي پيش پا افتاده توجه مي كنيم.((رابرت مك كين))

رهبر براي موفقيت در كار بايد از آسياب روزگار عبور كند.((جان ماكسول))

تا كسي نداند كه نمي داند، رشد نمي كند.((جان ماكسول))

تنهاتر از همیشه
فریدون مشیری

تنهاتر از همیشه، در ایوان نشسته‌ام
ماه درشت
- یاس هزار پر -
ماه درست
- باغ کبوتر-
ماه تمام
تازه و تر
بر آب‌های نیلی شب، بال می‌زند
من نیز، پا به پایش
با بال بسته‌ام!
□
تنهاتر از همیشه
جام می‌ام تهی است
جام غمم پُر است
وز جام دل مپرس،
کاین جام را به سنگ صبوری شکسته‌ام
□
شب، همره نسیم و ستاره
با کاروان یاس و کبوتر
تا کوچه باغ‌های سپید
آهسته می‌رود...

من نیز، پا به پای سه‌تار گسسته‌ام.


برگرفته از كتاب:
مشيري، فريدون؛

میگن کف دست هر کسی چیزی بنویسی اثرش هیچوقت پاک نمی شه

حالا اگه بنا باشه کف دست من چیزی بنویسید کوتاه چی مینویسید؟؟؟

حافظ

در اين زمانه رفيقی كه خالی از خِلَل است
صُراحي می صاف و سفينه غزل است.
جَريده‌ور! كه گذرگاهِ عافيت تنگ است.
پياله گير! كه عمرِ عزيز بی‌بَدَل است.
به چشمِ عقل، در اين رهگذار پر آشوب
جهان و كار جهان بی‌ثبات و بی‌محل است.
بگير طُرّه مَه‌طلعتی و قصه مخوان
كه «سعد و نحس ز تأثير زُهره و زُحَل است!»
خلل‌پذير بود هر بَنا كه می‌بينی
مگر بَنای محبت كه خالی از خلل است.

نه من ز بی‌عملی در جهان ملولم و بس،-
ملالتِ عُلما هم ز علم بی‌عمل است.

به هيچ دُور نخواهند يافت هشيارش
چنين كه حافظِ ما مستِ باده ازل است!


برگرفته از :
حافظ، شمس‌الدين محمد؛ ديوان حافظ؛