چشمان بارانی

اژدهای کوچک پرسید: «اگه بعضی‌ها از من یا کار‌هام خوششون نیاد چی؟» پاندای بزرگ گفت: «تو باید راه خودت رو بری. بهتره اون‌ها رو از دست بدی تا خودت رو.»

-جیمز نوربری

حالا اینکه جایی نری و آدما نیان تو زندگیت و چشات نبینه و به نجابتت افتخار کنی، چندان ارزشی نداره؛

اتفاقاً این ارزشمنده که بشنوی و ببینی و بدونی کل دنیا چخبره و تجربه کنی، ولی حتی دلت نخواد چارچوبای زندگیتو زیر پا بذاری...

زیاد سخت گرفتن، نه معده‌ی سالمی برات می‌ذاره، نه خواب راحتی، نه شور و اشتیاقی و نه دل و دماغی برای چیزی. یه روز به خودت می‌آی، می‌بینی اون‌ همه فشار نه مشکلی رو حل کرد، نه آرامشی آورد؛ فقط خسته‌تر و حساس‌ترت کرد.

تا از کسی مطمئن نشدین،

آهنگایی رو که دوست دارید باهاش گوش

ندید، جاهایی رو که دوست دارید،باهاش نرید،

فیلمایی رو که دوست دارید، باهاش نبینید،

که یکدفعه میره و همه‌ی چیزایی که

دوستشون داشتید رو هم با خوش میبره.

مهم نیست کسی را از خودت متنفر کنی،

اما هیچ گاه کسی را از خودش متنفر نکن.

معمولا آدمایی که میتونن حال بقیه رو زود خوب کنن؛خودشون کسی رو ندارن که حال بدشو خوب کنه... :)

هیچ وقت برای تبدیل شدن

به آنچه ممکن بود باشی، دیر نیست.

بعضی باشند که از سلام ایشان بوی مُشک آید...

‍ ای که مهرت نرسیده است به من، باور کن

هیچ کس قدر من از قهر تو رنجیده نشد

عاشقت بودم و این را به هزاران ترفند

سعی کردم که بفهمانم و فهمیده نشد

‍ ‍ وفا به قیمت جان هم نمی شود پیدا

فغان که هیچ متاعی

به این گرانی نیست...!