چشمان بارانی

توی زندگیم همیشه میترسم کسایی رو
که خیلی دوست دارم یه روز از دست بدم
اما همیشه از خودم میپرسم
آیا کسی ام هست که از رفتن من بترسه
از اینکه منو یه روز از دست بده
آیا اون موقع حال الان منو درک میکنن
نمیدونم شاید آره شایدم نه.
ولی من در دلِ تاریکی شب نور باور کردم
جوونه زدم و رشد کردم قد کشیدم
سرسبز شدم دیگه خودمو واسه هر چیزی
آماده کردم که بعضی موقع ها
رفتن و فراموش شدن
خیلی بهتر از موندن و بی‌ارزش شدنه
‌اما آدمیزاد گاهی اوقات یه‌ سری کارها رو
میکنه که فقط شرمنده دلش نشه ،
بعدش نگاه به کارهاش که میکنه
میبینه تمام مسیر رو اشتباهی رفته،
اینجاس که شرمنده عقلش میشه.
‌من همه چیز و به خوبی درک میکنم
و این بالاخره یه روزی منو میکشه.
‌‌بعضی وقتا یه کسی رو توی خودم میسازم
و بزرگش میکنم که خودمو به چالش بکشم‌
با اینکه میدونم شاید به ضررم باشه
ولی بازم انجامش میدم میدونی چرا ؟
چون من آدم بلند پروازی هستم
میخوام خودمو محک بزنم ببینم چی میشه
ولی رفیق شما مثل من نباشین
‌که آدما از یه جایی به بعد
دیگه اونطوری که خودشون هستن رفتار
نمیکنن، اونطوری رفتار میکنن
که دیگران باهاشون رفتار کردن
ولی لیاقت رو نمیشه تزریق کرد
ذات رو نمیشه تغییر داد.
یا چشمی که هیزه رو نمیشه پاک کرد
و اینجا هیچ دلی صاف نیست.
یا یه چیزی رو اصلا نمیشه یاد داد
مثل انسانيت اصلا خیلی چیزا شدنی نیست
رفیق همیشه یادت باشه تو کنار گذاشتنه
آدمای سمی زندگیت شجاع باش
و اینم بدون احساس جوونی انرژی
و وقت و زمان با ارزش‌ترین دارایی
هر آدمی هست.
تو مسئول رفتارهای بد و توقعات
نابجای کسی نیستی.
زمان میگذره و تو روز به روز بزرگتر میشی
فقط جا رو برای آدمهای بهتری باز میکنی.
و حتی اسمی هم از اونا به یادت نمیمونه
پس از تنهایی یا تنها شدن نترس
با هدف به راهت ادامه بده.
به این فکر نکن که بری کسی برات
دلسوزی میکنه یا نه چون تو این زمونه
فقط خودت میتونی به خودت کمک کنی.
نه من میتونم نه کسی دیگه.
و در آخر بگم تو آئینه نگاه کن
و قهرمان واقعی زندگیت رو ببین.
تنها کسی که اول و آخر کنارته فقط خودتی
پس برای خودت و وقتت
ارزش قائل شو و با قدرت،
بلند شو و به راهت ادامه بده
و مطمئن باش هیچوقت پشیمون نمیشی
یادت باشه نه چیزیو به کسی ثابت کن
نه کسیو قانع کن فقط واسه خودت زندگی کن همین

#