چشمان بارانی

امشب اگر کسی از من بپرسد
روزت چطور گذشت،
احتمالاً می‌گویم:
«مثل همیشه… با کمی خستگی بیشتر و فهمی عمیق‌تر.»
بعضی شب‌ها
آدم نه دنبال نتیجه است
نه دنبال قهرمان‌بازی.
فقط می‌خواهد
کنار اتفاقات روز بنشیند
و اعتراف کند
زندگی همیشه قابل پیش‌بینی نیست.
من امشب
بیشتر شنونده بودم تا قاضی؛
دیدم، گذشتم،
و پذیرفتم که
همه‌چیز قرار نیست درست شود
تا بتوان خوابید.
شب بخیر…
به امید صبحی که
شاید ساده‌تر باشد
یا حداقل
کمی مهربان‌تر. 🌙