سرت را بالا بگیر رفیق!
هیچ چیز تقصیر تو نیست! تقصیر تو نیست که هرجور در توانت بود دویدی و جنگیدی و نشد! که یا نتوانستی یا نگذاشتند، یا شرایطش مهیا نبود!!! تقصیر تو نیست اگر سرعت تورم در این نقطهی جغرافیا آنقدر بالاست که جز آنان که با جان و جهانشان ریسک میکنند و پیه "یا هیچ یا همه چیز" را به تنشان میمالند، یا آنان که حمایتهای ویژه دارند، کسی موفق نمیشود! تقصیر تو نیست که برای شغلهای خوب، فیلترهای ناعادلانه گذاشتهاند و برای درآمدهای بالا، مرزهای نامتعارف... تقصیر تو نیست که به قدر یک کاخ مجلل باید تلاش کنی تا به یک خانهی کوچک محقر برسی و به قدر چند ماشین بنز، تا به یک آهنپارهی چرخدار... تقصیر تو نیست که گوشت و نان و میوه و برنج و روغن گران شده و تقصیر تو نیست که اوضاع هر روز بدتر از دیروز میشود و هیچ تکلیفی برای هیچ چیز مشخص نیست و با پول امروزت نمیتوانی برای فردایت هم برنامهریزی کنی!
تقصیر تو نیست رفیق، سرت را بگیر بالا و فارغ از نتیجه، برای همین دوام آوردن و تلاش کردن، به خودت افتخار کن. تو خیلی هم خوبی و خیلی توانمندی و بسیار هم تلاشگر... فقط بیش از حالتِ نرمالِ یک انسانِ ساکن در این تاریخ و جغرافیای تحریف شده -شریفی- همین!