چشمان بارانی

گاهی فکر می‌کنیم عشق، همان لحظه‌ای است که قلب تندتر می‌تپد یا دلتنگی آغاز می‌شود؛ اما حقیقت این است که عشق، از جایی شروع می‌شود که «من» کم‌رنگ‌تر و «ما» پررنگ‌تر می‌شود.

عشق، فقط دوست داشتنِ یک چهره یا یک صدا نیست؛

عشق یعنی آرامشِ حضوری که حتی در سکوت هم احساسش می‌کنی.

کسی که عاشق است، به دنبال کامل بودنِ طرف مقابل نیست؛

او یاد می‌گیرد نقص‌ها را بفهمد، تفاوت‌ها را بپذیرد و برای ماندن، دلیل بتراشد نه برای رفتن.

شاید آغاز عشق، همان لحظه‌ای باشد که خوشحالیِ یک نفر، از خوشحالیِ خودت برایت مهم‌تر می‌شود.