چشمان بارانی

عشق نمی پرسه تو کی هستی؟ عشق فقط میگه: تو ماله منی

عشق نمی پرسه اهل کجایی؟ فقط میگه: توی قلب من زندگی می کنی

عشق نمی پرسه چه کار می کنی؟ فقط میگه: باعث می شی قلب من به ضربان بیفته

عشق نمی پرسه چرا دور هستی؟ فقط میگه: همیشه با منی

عشق نمی پرسه دوستم داری؟ فقط میگه: دوستت دارم

می شکافم دست هایم را

یخ می زند دلم

درین هوای بی رؤیا

آنقدر نیامدی که تنگ شد

تمام خیال هائی که بافته بودم

برای دلم

چشم هایم

پر از کلاف سر در گم توست!

 

شما هنگامی سخن مي گوييد كه آرامش از انديشه هايتان دور شود .

هـ. ا. سایه

ای دل، به کوی او ز که پرسم که یار کو
در باغ پرشکوفه، که پرسد بهار کو

نقش و نگار کعبه نه مقصود شوق ماست
نقشی بلندتر زده‌ایم، آن نگار کو

جانا، نوای عشق خموشانه خوشترست
آن آشنای ره که بُود پرده‌دار کو

ماندم درین نشیب و شب آمد، خدای را
آن راهبر کجا شد و آن راهوار کو

ای بس ستم که بر سر ما رفت و کس نگفت،
آن پیکِ ره‌شناسِ حکایت‌گزار کو

...


برگرفته از كتاب:
سایه، ھ. ا.؛ آینه در آینه (برگزیده‌ی شعر)

کاش دنیا
یکبار هم که شده
بازیش را به ما می باخت
مگر چه لذتی دارد
این بردهای تکراری برایش؟!...

لئوبوسکالیا

سخنی از این جستار: «اعتماد از بنیانی‌ترین ویژگی‌های عشق است.»
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
اعتماد از بنیانی‌ترین ویژگی‌های عشق است. ما نیازمندیم که احساس ایمنی کنیم و بدانیم دیگران خواهان رشد و سعادت ما هستند. می‌خواهیم یقین کنیم که دیگران برای ما هستند، وگرنه در نزد ما بی‌اعتبار می‌شوند و به حال و روزشان بی‌توجه خواهیم ماند. همیشه دیگران را می‌آزماییم تا مطمئن شویم آیا حقیقتاً دوست‌مان دارند و ملاحظه‌مان را می‌کنند یا نه. محافظه‌کارند یا بی‌پروا. با همدلی به حرف‌هایمان گوش می‌دهند، خوشبختی ما ‌آن‌ها را هم خوشبخت می‌کند یا نه. به وقت احتیاج در کنارمان می‌مانند یا به کوچک‌ترین ناملایمتی ترک‌مان می‌کنند. همین که به عشق آن‌ها اطمینان پیدا کردیم، دیگر همه کاری از ما برمی‌آید. دلگرم می‌شویم تا رشد کنیم و مرزهای خیالی را بشکنیم. نیرو می‌یابیم تا بر ترس‌هایمان غلبه کنیم و بر عادت‌های خود ویرانگرمان فائق آییم. می‌توانیم یکدندگی را کنار بگذاریم، آنچه می‌خواهد دل تنگ‌مان بگوییم و حتی معذرت بخواهیم؛ عملی که بسیار دشوار است. این معجزه‌ها، هرچند کوچک، زمانی رخ می‌دهند که در عشق، احساس اعتماد و امنیت کنیم.


برگرفته از كتاب:
بوسكالیا، لئو؛ زاده برای عشق؛

شانس تنها متوجه ذهن آماده است.((لویی پاستور)) 

در مورد همه ی نو آوریها و خلاقیت ها یك حقیقت ابتدایی وجود دارد: از لحظه ای كه شخص به طور قطع مصمم به كاری می شود، همه ی امدادهای غیبی به كمك او می آیند.((گوته)) 

تنها با اندیشیدن درباره مسایل، چیزی اتفاق نمی افتد.((وانا میكر)) 

اندیشه خوب، معمار و آفریننده است.((دیل كارنگل)) 

رام كردن اندیشه های سركش، آسانتر از پیدا كردن اندیشه های نو است.((آلكس آزیورن)) 

كسانی كه بیش از اندازه فكر می كنند، تهی از اراده و تصمیم اند.((ناپلئون بناپارت)) 

هر انسانی آفریده اندیشه های روزانه خویش است. اگر دگرگونی در زندگی انسان روی دهد، باید از دل و جان آغاز شود تا اندیشه ها و احساسات، شخص را تحت تاثیر قرار دهد و دگرگون سازد.((رالف والدو امرسون)) 

ذهن، چتری است كه تا باز نشود، فعال نخواهد شد.((توماس دولن)) 

هر پیشرفت و موفقیتی از اندیشه سرچشمه می گیرد.((توماس ادیسون)) 

قلم، زبان ذهن است.((میگوئل سروانتس ساآودِرا)) 

هر احمقی می تواند قانونی بر جای نهد كه احمق دیگری به آن اهمیت بدهد.((هنری تورئو))

 

هرگز اجازه نمی دهم مدرسه رفتن جلوی پیشرفتم را بگیرد.((مارك تواین))

 

آنچه هستید نتیجه فكر شما است.((وین دایر))

 

دنیا گلی است كه گلبرگ هایش خیالی و خارهایش حقیقی است.((سینوا))

 

چقدر عاقلند آنهایی كه در عشق احمق اند.((ویكتور هوگو))

 

مردان كامیاب غالبا از شكست، میوه پیروزی چیده اند.((گوته))

 

مردان مقاوم و باتجربه همیشه فرصت دارند كارها را از اول شروع كنند.((گوته))

 

مرد با اراده مردی است كه شخصیت انفرادی خود را در اجتماع گم نمی كند و شجاعت آن را دارد كه باورهای خاص خود را آشكار نماید.((اسكار وایلد))

 

هنگامی كه امیدوارید دیگران هیجان را به زندگی شما بازگردانند، برای ایجاد عشق و شور و نشاط به آنان وابسته می شوید و تماس خود را با سرچشمه عشق درون خود از دست می دهید.((باربارا دی آنجلیس))

 

آن كه برنامه ها را از پایان به آغاز مورد گفتگو و ارزیابی قرار می دهد، براستی در حال سرپوش گذاری بر روی چیزی است.((اُرد بزرگ))