چشمان بارانی

عشق با نگاه آغاز می‌شود، اما با اعتماد دوام می‌آورد.

بعضی‌ها فکر می‌کنند عشق را با هدیه، پیام‌های عاشقانه یا لحظه‌های رمانتیک می‌توان زنده نگه داشت.

همه‌ی این‌ها زیباست...
اما اگر اعتماد نباشد، زیباترین عشق‌ها هم زیر بارِ تردید، آرام‌آرام فرو می‌ریزند.

اعتماد یعنی وقتی نیستی، حضورت را احساس کنند.
یعنی لازم نباشد برای هر تأخیر، هر سکوت یا هر اتفاقی، خودت را ثابت کنی.

کسی که اعتماد دارد، آرامش دارد.
نه مدام تلفن را چک می‌کند، نه در ذهنش داستان می‌سازد، نه از هر اتفاق کوچکی، کوهی از شک می‌سازد.

اعتماد، هدیه‌ای نیست که یک‌بار داده شود و تا همیشه بماند.
هر روز، با صداقت ساخته می‌شود؛
با عمل، نه با وعده.
با وفاداری، نه با قسم.

و اگر روزی این ستون ترک بردارد، ترمیمش ممکن است...
اما فقط وقتی که هر دو نفر، به جای پنهان کردن حقیقت، شجاعتِ راست گفتن را انتخاب کنند.

یادت باشد...
زیباترین عشق، عشقی نیست که در آن هیچ اشکی ریخته نشود؛
زیباترین عشق، عشقی است که در آن هیچ اعتمادی شکسته نشود.

ادامه دارد...