چشمان بارانی

هميشه از اون پاهايي پشت پا ميخوري 
ك از سر دلسوزي 
خودت نشستي بند كفش هايش را بستي!!!

یه دیالوگی هست که میگه: 
همیشه یه چیزی از وجود معشوق، تو قلب
عاشق ته نشین میشه، برای همیشه
حتی اگه همدیگرو ترک کنن.
و این بدترین قسمتِ عاشق شدنه.

بیا و یبار با خودت رو راست باش
اگه دیوار پشتت خراب باشه و بیوفتی تو دَره میتونی خودتو بکشونی بالا؟
میتونی اما سخت تر..
اگه کسی تکیه گاهت نباشه میتونی رشد کنی؟
میتونی اما دیر تر..
اگه سایه بان نداشته باشی نمیتونی کارتو زیر آفتاب انجام بدی؟میتونی اما با عرقِ بیشتر..ببین منو!
به هیچکی جز خدا و خودت متکی نباش چون جز این دو تا هیچکی نمیتونه جای تو قدم برداره.

﮼مرجان‌جهانی

یک روز یادت میاد که چقدر با تو مهربان بودم و چه فداکاری‌هایی برای درست‌کردن اوضاع از خودم نشان دادم... دست‌آخر دلت برام تنگ می‌شه، اما من خیلی وقته  که رفتم.

می پرسی چرا همیشه ترک کردن و رها کردن برام آسونه و بی احساسم؟
چون من هیچوقت واقعا دوست داشته نشدم، هیچوقت کسی رو نداشتم بهش تکیه کنم، هیچوقت کسی اونقدر که باید حواسش بهم نبوده و بهم وابسته نبوده، هیچوقت اون کسی نبودم که کسی برای نگه داشتنم تلاش کنه و راحت فراموش شدم، هیچوقت اون کسی نبودم که مثل معجزه وارد زندگی کسی بشم و همیشه مراقبم باشه، هیچوقت آدمِ داستان کسی نبودم و هیچ اثری روی قلب کسی نذاشتم، من همیشه همینطور بی پناه رها شدم ری‌را، هیچوقت هیچ عشقی نصیب من نشد.

﮼شاید‌تقصیر‌من‌بود‌که‌پروانه‌از‌اتیش‌شمع‌سوخت.

بد بوده شده تجربه خوب بوده شده خاطره غصه چیو بخورم؟

منِ قدیم میگفت : 
کسی حق نداره حتی نزدیک آدمی که مال منه بشه ! 
منِ جدید اعتقاد داره به اینکه :
هیچکس مالِ من نیست 
و من اصلا لازم نیست نگران آدمایی که بهش نزدیک میشن باشم.
چون اگه ذره ای اونارو به من ترجیح بده 
دلیلی نداره تو زندگیم بمونه!
به همین سادگی.

وارد زندگیمون شدین و بعد از یه مدت به بدترین شکل از زندگیمون رفتین و باعث شدین از تمومه دو نفرها حالمون بهم بخوره.
﮼

‏شازده کوچولو :
" آخرشم اونایی واسم می‌مونن که اصن روشون حساب باز نکرده بودم و گذاشته بودمشون حاشیه‌ی زندگیم ...
روباه روزنامه روی میز رو برداشت ،
عینکشو زد و گفت :
" اونا هم منتظرن بیاریشون وسط که برَن "

«هر کس به اندازه‌ای که برای ما ارزش قائل است، باید ذهن و دلمان را اشغال کند، نه به اندازه‌ای که ما دوستش داریم!»

به نظرم نیازه اینو هر روز با خودمون تکرار کنیم.

عاشق کسی بشین که تو رفتارش عشقو ببینین نه لا به لای حرفاش، کسی که رو دلتون غیرتی باشه، مواظب باشه کسی شیشه دلتونو ترک نندازه وگرنه وجب کردن روسری رو سرتون که یه حساب کتاب سادس ! کسی که با همه ی کم و کاستی های صورتتون مث معجزه نگاتون کنه بهتون جرات پرواز بده نه که بال آرزوهاتوتو قیچی کنه 

گذرِ زمان خیلی وحشتناکه. کسی که یه سال پیش واست غریبه بود و نمیشناختیش، امسال شاید همه‌یِ زندگیت باشه. یا اونی که پارسال همه‌یِ زندگیت بود، امسال میتونه فقط یه غریبه باشه. گذرِ زمان اینطوریه که زندگی تغییر میکنه؛ تو اسباب‌ بازی‌هایِ بچگیتو از دست میدی، تو دوستای دورانِ مدرسه‌ت رو از دست میدی، تو رفقاتو از دست میدی، تو عشقت رو از دست میدی؛ تو قسمتایی از وجودتو که هرگز فکرشو نمیکردی از دست میدی! و بعد، بدونِ اینکه متوجه بشی؛ اون قسمتا برمیگردن. دوستای جدیدی پیدا میکنی، عشقِ جدیدی واردِ زندگیت میشه، رفقای بهتری میان. اما این بار، مثلِ همه‌یِ اون اتفاقا، یه اتفاقِ بزرگِ دیگه هم میفته. و اون اینه که این بار یه نسخه از تو که قویتر و عاقلتر از زمانیه که این اتفاقا نیفتاده بودن، داره به زندگی ادامه میده! این بار یه نسخه قوی‌تری از خودت رو میبینی که توی این مدت، گذر زمان ساختتش. مهم نیست چقدر سختی بکشی؛ روزای بهتر همیشه منتظرتن درست مثل الان که تو بی‌خبر از اونایی و اونا امیدوارن که تو بهشون برسی. درسته گذرِ زمان وحشتناکه، ولی از تو یه آدمِ خیلی بهتری میسازه!

خدا هیچ آدمی رو انقد عاشق نکنه که با چشاش ببینه داره همه چیزشو از دست میده، ولی پای رفتن نداشته باشه :)

کسی که زنگتو زود جواب میده، علاف نیست و یا دلیل بر این نیست که وقتی بعدِ یه دقیقه از زنگ زدنت یا پیام دادنت جوابت رو میده، بهش بگی همش منتظرِ زنگِ منی؟! کسی که زود پیامتو سین میکنه نه بیکاره، نه دائم سرش تو گوشیه. اتفاقاً شاید صدتا پیامِ نخونده داشته باشه که حالاحالاها سین نکنه. زود جواب تورو میده چون تنها کسی که میخواد باهاش صحبت کنه تویی. دلیل نمیشه بگی چرا همش‌گوشی دستته؟ با کی حرف میزنی؟ با کی چت میکنی؟ چون جوابت رو زود میده یا زود به زود بهت پیام میده و یا زنگ میزنه، دلیل نمیشه بهش بگی چرا این همه گوشی دستته؟ هیچ کدومِ اینا دلیل بر این نیست که بهش شک کنی. چرا یذره به این فکر نمیکنی که اون آدم فقط از روی این که دوستت داره و هیچکس جز تورو نداره، همش گوشیش دستشه و بهت پیام میده و یا زنگ میزنه؟ چرا وقتی یکی داره با تمامِ وجودش بهت عشق میده و میخواد بهت بفهمونه که عاشقته، بهش مشکوک میشی و فوری به کاراش بدبین میشی؟! چون قبلا ضربه خوردی؟ چون یه بار اعتماد کردی؟ چون یه بار یکی بهت بدی کرده؟ اما این اصلا درست نیست! درست نیست که فکر کنی همه آدما مثلِ همن.. درست نیست بگی چون آدمِ قبلی به من پشت کرد و یا خیانت کرد، حالا اینم مثل اونِ. نمیگم همه آدما خوبن، نمیگم زود اعتماد کنی؛‌نه. اما حداقل قبلِ هر چیزی و هر کاری، طرفِ مقابلت رو خوب بشناس. همین!